Modny Kraków

Nowy blask Sukiennic

Sukiennice - nowy blask

Remont Galerii Sztuki Polskiej XIX wieku był jedną z największych inwestycji konserwatorskich w Europie. Jego wyniki zostały nagrodzone przez jurorów IV edycji konkursu „Polska Pięknieje – 7 Cudów Funduszy Europejskich”.

W roku 1871 Józef Dietl, ówczesny prezydent, ogłosił „Projekt uporządkowania miasta Krakowa”. Miasto, które charakteryzowało się wówczas zdegradowanym wyglądem, potrzebowało pilnych zmian w wielu dziedzinach. Priorytetowo potraktowano konieczność modernizacji infrastruktury miejskiej, lecz prezydent doskonale zdawał sobie sprawę z tego, że chociaż wodociągi, kanalizacja, chodniki i drogi to elementy najistotniejsze z punktu widzenia sprawnego funkcjonowania miasta i zdrowia żyjących w nim ludzi, to, by mieszkańcom żyło się dobrze, a miasto przyciągało swoim urokiem, trzeba czegoś więcej: dbałości o sztukę i kulturę, przywrócenia blasku obiektom zabytkowym. Oczywiście w owym czasie promowanie sztuki polskiej było działaniem dalece skomplikowanym. Polska znajdowała się pod zaborami i możliwość zorganizowania ekspozycji prac twórców dziedzin artystycznych oraz pamiątek związanych z historią kraju była utrudniona. W zaborach pruskim i rosyjskim takie działania należały do wykluczonych, w zaborze austriackim – z jego swobodami – tego rodzaju pomysły miały szansę nabrania realnych kształtów.

Dietl myślał o instytucji muzealnej, czemu wyraz dał we wspomnianym wcześniej projekcie. Jego plany były bardzo konkretne: chciał aby w odrestaurowanym gmachu Sukiennic powstała “galerya królów, bohaterów, uczonych i artystów polskich, ale także historyczne obrazy, uwieczniające wielkie zdarzenia narodu oraz zbiory etnograficzne i militaria, wszystko razem stanowiące prawdziwe Muzeum Narodowe”. Pomysł ten został wcielony w życie.

W latach 1875 – 1879 przeprowadzono gruntowny remont Sukiennic, który przystosował je pod kątem tworzącej się instytucji. Za symboliczną datę utworzenia Muzeum Narodowego w Sukiennicach przyjmuje się 7 października 1879 roku, kiedy to Rada Miasta Krakowa podjęła uchwałę w myśl której przeznaczyła połowę piętra Sukiennic od ulicy Brackiej na założenie galeryi obrazów, a ewentualnie także na założenie Muzeum Narodowego, zobowiązując się równocześnie do utrzymania tak galeryi, jak i Muzeum kosztem Miasta i całego narodu – o czym donosił drukiem Maciej Szukiewicz w opublikowanej w roku 1909 pracy „Dzieje, rozwój i przyszłość Muzeum Narodowego”. Remont poprzedzający utworzenie Muzeum Narodowego przygotowywał wyznaczone powierzchnie do przyjęcia eksponatów.

Więcej niż wiek później Muzeum zostało poddane działaniom równie radykalnym, mającym na celu przystosowanie jego wnętrz do potrzeb współczesnego odbiorcy. Rezultaty prac remontowych przeprowadzonych w latach 50-tych dwudziestego wieku, dotrwawszy do naszych czasów, przestały już bowiem spełniać swoje funkcje – wielkie wyzwanie renowacyjne było niezbędne. Trwający cztery lata remont, ukończony w roku 2010, przeniósł Galerię Sztuki Polskiej XIX wieku w wiek XXI, czyniąc zeń obiekt dorównujący nowoczesnym muzeom europejskim: z dostępem dla niepełnosprawnych, niezawodnymi zabezpieczeniami, dobrą klimatyzacją. Wprowadzenie tych zmian nie było łatwe – Sukiennice to wszak dwie wielkie sale z sączącym się przez szklane sufity oświetleniem i dwa niewielkie pokoje wejściowe, do których prowadzą kręte schody.

Gruntowny remont przeprowadzony przez polską firmę Integer S.A. zakładał przeprowadzenie kompleksowej konserwacji w zakresie wystroju i detalu architektonicznego, modernizację i wymianę instalacji elektrycznej, wodno-kanalizacyjnej i centralnego ogrzewania, montaż klimatyzacji, montaż nowoczesnej windy w istniejącej klatce schodowej, montaż nowych systemów „bezpiecznego” oświetlenia dzieł sztuki, modernizację systemów dozoru i bezpieczeństwa, udostępnienie Muzeum dla osób niepełnosprawnych, pozyskanie nowych przestrzeni wystawienniczych i magazynowych, budowę nowego holu recepcyjnego, kawiarni i miejsca relaksu połączonego ze sklepikiem muzealnym, adaptację pomieszczeń na salę wykładów i projekcji multimedialnych, remont i udostępnienie dla turystów nigdy dotąd nie otwartych zewnętrznych tarasów widokowych.

Jak mówi Przewodniczący Rady Nadzorczej Integer S.A. Jerzy Ludwin, udało się tego dokonać dzięki olbrzymiemu doświadczeniu spółki w zakresie ochrony dziedzictwa kulturowego. – Mamy na swoim koncie renowację kilkuset obiektów i zabytkowych zespołów architektonicznych. Wśród nich między innymi Opactwa Cystersów w Krzeszowie, Zespołu Pałacowo – Parkowego w Żmigrodzie, Zamku Książ czy Opery Wrocławskiej. Przy odnawianiu zabytków ogromną rolę odgrywa troska o detale. Sporą część renowacji Sukiennic stanowiła praca rzemieślnicza. – Efekt końcowy to w dużej mierze rezultat ręcznej roboty. Papier ścierny, odpowiednie chemikalia i niezwykła precyzja konserwatorów sprawiły, że wnętrza wyglądają olśniewająco – podsumowuje Jerzy Ludwin.

Dziś zwiedzający mają możliwość podziwiania dzieł zgromadzonych w czterech salach, którym, prócz nowego wyglądu, nadano nowe nazwy. Sala Bacciarellego prezentuje Oświecenie, Sala Michałowskiego: Romantyzm – „W stronę sztuki narodowej”, Sala Siemiradzkiego nosi podtytuł „Wokół Akademii”, zaś sala czwarta to Sala Chełmońskiego: „Realizm, polski Impresjonizm, początki Symbolizmu”. Ale to nie wszystko – po remoncie przystosowano do potrzeb zwiedzających aż trzy nowe sale wyposażone w sprzęt multimedialny – nadano im nazwy Multiteka, Mediateka i Atelier.

W Multitece zostało zainstalowanych dziewięć szklanych ekranów, które pomagają zwiedzającym poznać rzeczywistość sprzed 130 lat, przenieść się za pomocą multimediów do samych początków Muzeum. W Mediatece można skorzystać z ośmiu artomatów, czyli specjalnych stanowisk komputerowych, wyposażonych w ekrany dotykowe, prezentujących historię Sukiennic, a także zachęcające do udziału w rozmaitych grach i quizach. Atelier to zaawansowana technologicznie sala edukacyjna, przeznaczona do organizacji zajęć dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Ta dodatkowa, nowocześnie zaaranżowana przestrzeń pozwoli na organizację dodatkowych wydarzeń i jednocześnie umożliwi zainteresowanie ofertą muzeum jeszcze szerszego kręgu odbiorców niż poprzednio.

Wszystkie te zmiany zostały docenione przez jurorów IV edycji konkursu „Polska Pięknieje – 7 Cudów Funduszy Europejskich” organizowanego przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego. Sukiennice, których remont został po części sfinansowany ze środków Norweskiego Mechanizmu Finansowego, otrzymały nagrodę w kategorii „Zabytek”. (WP)

Dodaj komentarz

  Subscribe  
Powiadom o